Ik schreef me in voor KingsMen terwijl ik me in een behoorlijk moeilijke geestelijke periode bevond.
Ik voelde dat tijd doorbrengen met andere mannen me misschien zou helpen om me beter te voelen. Meer man.
Toen ik naar de quest ging, had ik niet al te hoge verwachtingen. Het enige wat ik verwachtte, was andere mannen te ontmoeten. Ik voelde me al iets beter en was, eerlijk gezegd, gematigd enthousiast. Zowel om de mannen te ontmoeten, als de bergen te zien en de dominicaanse vaders bij wie we zouden verblijven.
Maar de quest zelf heeft me, eerlijk gezegd, enorm verrast. De manier waarop dit programma mensen opent, of in ieder geval onze groep heeft geopend, was een grote verrassing. Hoe veilig ik me bij hen voelde om de meest intieme en moeilijke dingen uit mijn leven te delen, zowel uit het verleden als het heden, is met niets te vergelijken. Ik kan het alleen vergelijken met mijn vriendschap met Krzysiek, die ik al vijfentwintig jaar ken. En eerlijk gezegd voelde ik me na twee dagen met alle elf deelnemers al op een vergelijkbaar niveau als met Krzysiek. Ik zou zeggen, het hoogste niveau van verbondenheid. Ik heb geen broers of zussen, dus ik weet niet hoe dat is. Ik denk dat dat misschien nog dichterbij is. Maar met “mijn” KingsMen kun je over alles praten, alles delen en ook gewoon stil zijn. Voor mij is dat een teken van echte nabijheid. Wanneer je samen stil kunt zijn. Wanneer je elkaar kunt omhelzen. Wanneer er broederschap is.
Ik nodig iedereen uit: probeer het, zelfs als het moeilijk met je gaat, of misschien juist als het moeilijk met je gaat. Probeer het en schrijf je in voor quest één. Ik hoop dat je zo’n mooie ervaring zult hebben als ik.
Michał, Polen 2026
